Liefste dagboek, we zijn intussen een maand verder en de trainingen vorderen zoals verhoopt. Het zwembadwater ’s morgens vroeg voelt al terug wat vertrouwelijker aan, de fietsritten worden langer en met wat goede wil is er weer enige vorm van souplesse merkbaar tijdens het lopen. Omdat de competitie voor mij nog een tijdje op zich laat wachten, kan ik helaas nog niet uitpakken met heroïsche wedstrijdverslagen. Tot het zover is, zal ik van de gelegenheid gebruik maken om wat antwoorden te geven op de vele vragen die mij de laatste weken bijna dagelijks worden gesteld. Wat een paar diepte interviews in de lokale pers en een eerste blog al niet teweeg brengen 😉 Een beetje duiding dus voor de meerwaardezoeker, want blijkbaar spreekt de Ironman van Hawaii bij velen toch wel tot de verbeelding.

Ter inleiding een stukje geschiedenis. Net zoals veel andere geniale ideeën ontstond ook de zwaarste en meest prestigieuze uithoudingswedstrijd ter wereld tussen pot en pint. Een paar Amerikaanse mariniers – wellicht voorzien van een meer dan gemiddeld testosterongehalte – discussieerden na afloop van een loopwedstrijd in Honolulu (1977) welke sporters nu eigenlijk de beste atleten waren: zwemmers, fietsers of lopers? Na veel vijven en zessen kwamen de onderdanen van Jimmy Carter tot het Belgisch compromis: dat hij die de drie sporten samen best beheerste, de grootste atleet moest zijn. Veel gras lieten ze er niet over groeien, want op 18 februari 1978 werd de eerste triatlon van Hawaii georganiseerd. Voor de afstanden baseerden ze zich op drie grote plaatselijke sportevenementen: de Waikiki Roughwater Swim, de Oahu Round the Island Bike Race en de Honolulu Marathon. Onder het motto “Swim 2,4 miles! Bike 112 miles ! Run 26,2 miles ! Brag for the rest of your life!” bereikten twaalf van de vijftien deelnemers de finish. De 27 jarige Gordon Haller won de historische eerste editie in een tijd van 11u 46min 58sec en kreeg de titel “The Iron Man”.

Sindsdien is “Ironman” de merknaam geworden van een mega-organisatie die wereldwijd 40 volledige trialtons organiseert. Het bereiken van de finish in één van die wedstrijden staat garant voor eeuwige roem en de besten in elke leeftijdscategorie kunnen zich kwalificeren voor het wereldkampioenschap. Gemiddeld nemen aan zo’n Ironman ongeveer 2000 atleten deel en zijn er 30 tot 50 tickets te winnen voor het WK dat elk jaar in oktober plaatsvindt in Hawaii.

Toen ik mij in het najaar van 2008 wat verlegen aanmeldde bij de Izegemse Triatlonclub, was Hawaii het verst van m’n gedachten. Afkicken van 15 jaar cafévoetbal op topniveau, waardig ouder worden en ooit eens meedoen aan een volledige triatlon waren m’n belangrijkste drijfveren. Omdat ik enkel in het fietsen enige ervaring had met lange afstand, gaf ik mezelf twee jaar om mijn hoofddoel te bereiken. Na veel trainen stond ik zo op 27 juni 2010 met zeven clubgenoten aan de start van Ironman Nice. Na 11u 45min en 50 sec bereikte ik moe maar voldaan de finish. Een dikke minuut sneller dan onze vriend Gordon Haller in 1978, maar dit geheel ter zijde. Vooraf ging ik er vanuit dat Nice het absolute hoogtepunt zou worden van een korte triatloncarrière en dat ik nadien terug met volle overgave zou minivoetballen op donderdagavond (rood tegen blauw) en opnieuw de wielertoerist zou uithangen in ’t weekend. Maar het draaide enigszins anders uit… Het plezier van het trainen, de ambiance binnen de club en de sfeer rond van de wedstrijden hebben ervoor gezorgd dat ik anno 2017 nog steeds deel uit maak van EFC-ITC, de grootste triatlonclub van het land.

Voor een buitenstaander lijkt 3.8 km zwemmen gevolgd door 180 km fietsen en daarna nog eens een marathon lopen wellicht een geschifte onderneming. Maar niets is wat het lijkt. Als je wat aanleg hebt voor duursport, graag traint en geleidelijk de afstanden opdrijft, is alles mogelijk. Gewoon dóén (als je er zin in hebt tenminste) en met een beetje geluk sta je vroeg of laat misschien zelf ook eens aan de start in Hawaii. Aloha!!

2 Comment on “Ironman for dummies

  1. Beste Frank, we wachten vol ongeduld op je volgende dagboek voor de maand mei. Het blijft aangenaam om over je belevenissen te lezen! Alexander

    1. Heb jij dat hier ook al gevonden 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *