Want het leven is meer dan triatlon alleen. Of wat had je gedacht? Nu de helft van Vlaanderen toch al op vakantie vertrokken is, kan het geen kwaad dat ik m’n zorgvuldig opgebouwde imago van de laatste maanden eens wat bijstel. Straks denken de mensen echt nog dat ik alleen maar zwem, fiets en loop in mijn vrijetijd. Niet dat het veel scheelt de laatste weken, maar ook een ‘Hawaii qualifier’ heeft nu en dan eens nood aan wat andere ontspanning. Voor de schare trouwe supporters: geen paniek, de focus blijft. Maar in volle komkommertijd mag het eens over iets anders gaan dan sport: ‘de mens achter de atleet’ 🙂

Vrijdagochtend 7 juli. Bij het invullen van m’n whereabouts geef ik Veurne in als hoofdverblijfplaats voor de volgende dagen. Hoera, hoera! Vandaag vertrekken we voor de 24e keer op ‘Ronde’ met de mannen. Wat in onze studententijd begon als het rijden van de echte Ronde van Vlaanderen gespreid over drie volle dagen, is geëvolueerd tot een jaarlijkse reünie die zowat het midden houdt tussen een oudleidersweekend met de KSA en ‘De Ronde van Frankrijk’ uit ‘De helaasheid der dingen’. Fietsen van terras naar terras, grote pinten bier, mannenhumor, oude anekdotes, midlife toestanden, ACDC, …  Kortom een zomerse topactiviteit die je voor geen geld ter wereld wil missen. Mijn Trek Speed Concept 7.5 tijdritfiets laat ik uit respect thuis en goedgemutst (Bontrager Ballista aero helm) neem ik afscheid van vrouw en kinderen. #VergeetDeSponsorsNietTeVermeldenInJeBlog

Om zeker te zijn van voldoende kilometers en m’n trainingsschema niet helemaal te verwaarlozen, rij ik met de fiets naar de vertrekplaats. Op de Markt van Veurne word ik opgewacht door de eerste enthousiastelingen die zich reeds hebben geïnstalleerd op een terrasje in de zon. Zonder noemenswaardige tegenzin schuif ik bij voor het eerste pintje van de dag en daarna vertrekken we voor een gezapig ritje door De Moeren. In de loop van de namiddag vervoegt de rest van de deelnemers de groep en tegen de avond zijn we met z’n elven. De samenstelling van ‘de bende’ heeft in een kwarteeuw nauwelijks veranderingen ondergaan. We zijn dan ook nog steeds hetzelfde vrolijk, welopgevoed en heterogeen gezelschap van weleer. De tand des tijds heeft er bij een aantal wel al serieus op ingehakt. Stille getuigen de betablokkers bij het ontbijt, het leesbrilletje bij de menukaart, de anti snurk maskers op de slaapkamer en de blijde intrede van de eerste E-bike. Maar geen probleem, na al die jaren kunnen we wel wat verdragen van elkaar.

De volgende ochtend worden we opgeschrikt door gezondheidsproblemen bij de kampleider van dienst. De rit wordt hierdoor ingekort (Watou i.p.v. Kemmel), maar na geruststellend nieuws uit het Sint-Augustinus ziekenhuis keert de ambiance snel terug in de groep. In de namiddag is er de traditionele tussenstop voor de aankomst van de Tour en rond de klok van zes arriveren we met volle goesting aan café ’t Oud Fortem in Alveringem. We klinken op de vriendschap en het leven, en beseffen meer dan ooit dat we er nú moeten van profiteren. Een spontane verbroedering met de locals en 10 Blonde Snoeks later, verlaten we – licht tot matig beschonken – het etablissement. Door vermoeidheid en materiaalpech onderweg valt het peloton langs de Lovaart nog in waaiers uiteen en in gespreide slagorde bereiken we zo bij valavond terug de Markt van Veurne. Daar aangekomen drinken we nog een paar slaapmutsjes en besef ik dat de laatste uitspatting vóór Hawaii bijna voorbij is. Uit principe trakteer ik mezelf nog op een vettige hamburger en 8 gesuikerde oliebollen, ’t is eens iets anders dan een proteine shake met extra BCAA’s ter bevordering van de recuperatie. Daarna marcheer ik (ietwat schuin) richting hotel ‘De Loft’ voor een welgekomen nachtrust. De zondagmorgen nemen we afscheid van elkaar en kijken al vol verlangen uit naar de lustrumeditie van volgend jaar.

Met nog minder dan 3 maanden te gaan, is het van nu af bittere ernst en staat alles min of meer in het teken van Hawaii. Om de pijn van de sobere levensstijl wat te verlichten, gun ik mezelf nog 2 jokers ergens eind augustus… Maar eerst nog een gezellige hoogtestage met de familie en een sfeervol BK kwarttriatlon op 15 augustus in Izegem. Aloha!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *